Are we a good Mum and Dad?
Arada bir bu soruyu soruyoruz kendimize. Bu muhabbetimiz genelde senin ile gecirdigimiz zor gunun yada cok iyi bir gunun arkasindan oluyor nedense. Demir`im su an da tam 2.5 yasinda olmasanda tam 2.5 yas cocugunun ozelliklerini tasiyorsun.Inatci, bagimsizligina duskun, herseyi kendi liderliginde yapmak isteyen(tamamen bizim dediklerimizin aksine davranislar), hircin ama cok mu cok tatli olabilmeyi de bu saydiklarimin yaninda hediye paketi gibi sunabilen cocuksun. Ornegin disari ciktigimizda elimi tutmak istememen kulak cinlatacak sekilde bagirip buna isyan etmen, parka gittigimizde salincaklara dikkat etmemiz gereken yerde senin isik hizi ile salincagin onune firlaman benim kalbimi yerinden cikartiyor. Senin cocuk olmandan dolayi algilayamadigin bir suru tehlike var ve ben bu yuzden bazen kendimi pervane gibi hissediyorum.
Bu anlattiklarim muhakkak tanidik gelmistir cocuk yetistiren herkese ve bu listeye bir cok sey eklenebilir:)) Surekli hazir kita beklemek insani daraltiyor ve zamanla her yere degil seninle nerede rahat edebiliyorsak oralara gider hale geliyoruz. Boyle sen sag biz salim oluyoruz annecim.
Bu arada netde bu konu ile arastirma yaparken soyle birsey ogrendim. Bu durumdaki ailelere turkiyede helikopter anne-baba diyorlarmis. Bunun ile ilgili soylede kisa bir not ilistiriyorum:
"Helikopter anne-babalar, 21. yüzyılın başlarında, çocuklarına aşırı ilgi ve yakınlık gösteren, onların deneyimleri, problemleri ve zaman zaman da eğitim durumları ile aşırı ilgilenen anne babalara günlük dilde verilen addır. Bu anne babalar zaman zaman çocuklarının istediklerinin tam tersini yaparlar. Tıpkı helikopter gibi devamlı gözetleyen ve adım adım takip eden oldukları için onlara bu isim konulmuştur. Çocuklarının onlara ihtiyaç duyup duymamasını önemsemeden sürekli çocuklarının yakınlarında bekleyip dururlar ve çok nadir yakınlarından-yanlarından ayrılırlar.
Acaba çocuk ne zaman yürür veya konuşur? Ne zaman yazı yazar, okur, tek başına oyun oynar ve altına bez bağlanmadan gider oturağına oturur. Hepsi biyolojimizle ilgili değil midir? Yanıtı tabiî ki zamanı gelince. Ve bizler bunların genelden erken olmasına sevinir ve bir daha önceki seviyeye geri dönmek istemeyiz. Hatta çocuğun unutması neyse de biz bile unuturuz altına bez bağlandığını. Önceki hali bir masal gibi anlatılır uzak bir anı gibi. Artık meme emmiyordur, hatta biberon bile kullanmıyordur. Bizimle birlikte masaya oturmuş kaşığı tutmayı öğreniyordur.
Helikopter ebeveynler çocuklarının başlarına gelebilecek zarar verici bir olayı engellemek için ellerinden geleni yaparlar. Bütün engelleri yok eden anne-babalar çocuklarının hatalarından bir şeyler öğrenme fırsatını alırlar. Aslında kendi geçmişlerine dönüp baktıklarında göreceklerdir ki en kalıcı öğrenimleri bu deneyimler sayesinde olmuştur. Bunları sanki yapılmış hatalar olarak da anlatma eğilimine de girebilirler “ana-babamızın, büyüklerimizin sözlerinden çıkmasaydık keşke onları dinleseydik” şeklindeki telkinlerle çocuklarının da kendilerinin sözlerinden çıkmamalarını da isterler."
Iste disaridaki bizler:)) Annecim ben seni gerektigi yerlerde birakip istedigini yapmana izin veriyorum cunku seni cok iyi taniyorum. Nerde ne yapacagini sen isleme koymadan anlayabiliyorum. Sayende expert oldum:))
Nursery`e gitmeye basladigindan beri seni sokakdan, parkdan bizim ile geri gelmene ikna etmemiz nerdeyse sifir. Cunku sen seni nursey`e biraktigimi dusunup bana bye bye yapip el salliyorsun. Sanki seni sonra gelip oradan alacagimi dusunuyorsun. Bu arada senin nursery`de bulunmakdan ve kendini orada guvende hissettigini daha da iyi anlamis oluyorum. (seni istemedigin bir yerde tutmak mumkun olmaz zaten). Zamanla yukarida yazdiklarimi asacagiz bugune kadar olanlari astigimiz gibi. Kelime hazinen gelistikce birbirimizi daha iyi anliyoruz. Bu arada sana turkce yerine ingilizceyi ogretseydik simdiye kadar bulbul olurdun herhalde. 2 ayda okulda bayagi bir kelime ogrendin minigim. Sana otur diyorum senden gelen tepki:MUMY SITDOWN. saniyede kiyaslama...
Fiziksel becerilerin herzaman oldugu gibi supper. Evde tamirat islerine bayiliyorsun. Sana gecen gun annanne`nin yatagini kurarken baba ile beraber gosterdigin performans dan sonra gidip tool set aldik. Eline matkap`i alip birde ses taklidini yaparak sozum ona duvari deliyorsun. eeee bazen bam bam vuruslarin rahatsiz edici olsa da en azindan oyuncak ile mesgul olmayi ogrendi nihayet deyip geciyoruz. Bu arada gitar`ina vede mikrofonuna olan ilgini atlamamaliyim.
Annecim uzun lafin kisasi muhabbetlerimizin sonunda baba ile biz elimizden geleni senin icin en iyisini yapmaya calisiyoruz diyoruz, umarim iftahar edebilecegin bir ailen oluruz...
No comments:
Post a Comment